Paralaksa

Paralaksa – efekt niezgodności różnych obrazów tego samego obiektu obserwowanych z różnych kierunków. W szczególności paralaksa odnosi się do jednoczesnego obserwowania obiektów leżących w różnych odległościach od obserwatora lub urządzenia obserwującego, a objawia się tym, że obiekty te na obu obrazach są oddalone od siebie o odmienną odległość kątową lub też nachodzą na siebie na tych obrazach w odmiennym stopniu.

Paralaksa w metrologii

W metrologii, czyli w nauce o pomiarach, paralaksa jest zjawiskiem błędnego odczytu wskazania przyrządu pomiarowego, wynikającym z nieodpowiedniego kąta patrzenia człowieka na to urządzenie, skutkiem czego linia wzroku przechodząc przez element wskazujący (wskazówka w mierniku wychyłowym, słupek cieczy w termometrze cieczowym lub pipecie miarowej) pada na znajdującą się za tym elementem skalę odczytu w niewłaściwym miejscu. Różnica pomiędzy odczytem rzeczywistym a wartością odczytu poprawnego nazywana jest błędem paralaksy. Można ten błąd wyeliminować np. w mierniku wychyłowym przez umieszczenie za wskaźnikiem lustra (równolegle do powierzchni wyznaczonej przez ruch wskaźnika) – wtedy prawidłowy odczyt można uzyskać jedynie pod takim kątem, pod którym wskaźnik pokryje się ze swoim odbiciem w lustrze (czyli kątem prostym).

Paralaksa w fotografii

W fotografii paralaksą nazywana jest niezgodność, niepokrywanie się obrazu widzianego w wizjerze z obrazem fotograficznym. Wolne od tego błędu są aparaty fotograficzne, w których celowanie odbywa się poprzez obiektyw, np. lustrzanki. Błąd paralaksy maleje ze wzrostem odległości od fotografowanego motywu.

Źródła:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Paralaksa

Winietowanie. Co to?

Winietowanie – wada obrazu uzyskiwanego w urządzeniu optycznym polegająca na niedoświetleniu brzegów kadru, spowodowana niedoskonałością optyki urządzenia, zakłóceniem brzegów toru optycznego innymi elementami urządzenia lub też wywołana nieodpowiednim oświetleniem. W niektórych przypadkach winietowanie jest celowo wprowadzanym efektem artystycznym, mającym zwrócić uwagę na centralną część kadru.

Przyczyny zjawiska

Jakość optyki urządzenia

  • Użycie aparatu fotograficznego ze słabej jakości obiektywem, w ekstremalnych przypadkach przyciemnienie obrazu może wystąpić nie tylko w rogach, ale nawet wokół całości kadru.
  • Użycie obiektywu przy całkowicie otwartej przysłonie (szczególnie dotyczy to obiektywów jasnych, a także krótkoogniskowych) – w tej sytuacji zdarza się, że nawet producenci najlepszych obiektywów lojalnie informują o wysokim poziomie winietowania.
  • Użycie pierścieni pośrednich z niektórymi obiektywami.
  • Użycie obiektywów o mniejszym polu krycia niż wymagane (zob. pole obrazowe obiektywu), cyfrowych (oznaczenie D, DA, DT lub DX) w aparatach małoobrazkowych czy małoobrazkowych w aparatach średnioformatowych.

Niewłaściwe oświetlenie

  • Użycie lampy błyskowej o zbyt wąskim kącie padania światła w stosunku do kąta widzenia obiektywu (źle dobrana lampa o stałym kącie lub źle ustawiona lampa o kącie regulowanym).

Przysłonięcie brzegów kadru

  • Nieodpowiednia (za długa w stosunku do ogniskowej) osłona obiektywu.
  • Niepoprawnie założona (obrócona) osłona przeciwsłoneczna w obiektywie szerokokątnym.
  • Założenie na obiektyw nieodpowiedniego filtru (zbyt wystającego do przodu) lub założenie na obiektyw zbyt dużej liczby filtrów – im krótsza ogniskowa, tym większe ma to znaczenie – najczęściej ma to miejsce w przypadku stosowania filtru polaryzacyjnego wraz z innym filtrem np. ocieplającym.

Sposoby redukcji winietowania

Poza unikaniem przyczyn podanych wyżej, istnieją jeszcze inne sposoby redukcji winietowania.

W przypadku winietowania spowodowanego samą optyką obiektywu, efekt winietowania maleje wraz ze wzrostem przysłony, a w obiektywach zmiennoogniskowych efekt winietowania maleje wraz ze wzrostem ogniskowej.

Winietowanie można próbować kompensować odpowiednim doświetleniem brzegów planu, specjalnym filtrem szarym z ciemnym środkiem i jasnym brzegiem lub, w przypadku obrazu w formie cyfrowej, korygować w odpowiednim programie graficznym.

Źródła:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Winietowanie

Czym jest panorama (zdjęcie)?

Panorama (z gr. pan- + hórama)

Panorama Szczecina
  • w fotografii: obraz terenu obejmujący znaczny wycinek horyzontu
  • w filmie: powolny obrót kamery wokół własnej osi w kierunku poziomym, horyzontalnym (tzw. pan) lub pionowym, wertykalnym (tzw. tilt).

Ma na celu pokazanie rozległego krajobrazu, a w filmie przedstawić miejsce akcji.

W fotografii zdjęcie panoramy powinno oddawać złudzenie głębi przestrzennej, dlatego wymiary zdjęcia powinny mieć stosunek szerokości do wysokości większy niż 1,6:1. Tak pokazany teren najczęściej pod szerokim kątem (ponad 100 stopni) nie będzie zniekształcony, przez co zdjęcie oddaje większy realizm.

270° Hongkong

Podział ze względu na:

Kadrowanie

  • pozioma
  • pionowa
  • kołowa
  • panografi

Kąt widzenia

  • sferyczna
  • dookólna
  • częściowa

Odwzorowanie

  • równoodległościowe
  • walcowe
  • stereograficzne (mała planeta)
  • sześcienne (krzyż)
  • z korekcją perspektywy zdjęć składowych

Przemieszczanie aparatu

  • obrotowa
  • liniowa

Ułożenie zdjęć składowych

  • wierszowa
  • mozaikowa

Wykonanie

  • kadrowanie zdjęcia
  • składanie zdjęć
  • kula lustrzana
  • obiektyw albo nasadka panoramiczna
  • aparat panoramiczny np rosyjski Horizon 202
  • obiektyw rybie oko o kącie widzenia nie mniejszym od 180°, przeważnie skierowany w zenit (panorama skydome)
Panorama sferyczna, odwzorowanie stereograficzne 

Pomoce

Narzędzia

  • statyw z głowicą panoramiczną
  • obiektyw z wyznaczoną źrenicą wejściową

Programy do panoram

  • Hugin
  • Panorama Tools
  • Panorama Factory

Źródła:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Panorama_(zdjęcie)

Fotografia produktowa, zastosowanie namiotu bezcieniowego ​

Czym jest fotografia produktowa (packshot)?

Jest to zdjęcie przedstawiające produkt. Z reguły packshoty przygotowywane są na czystym, białym tle dla celów komercyjnych. Najważniejszym elementem w packshocie jest światło. Światło dobrane odpowiednio dla produktu, jego kształtu i faktury materiału. Światło, które nie tylko uprzestrzenni produkt, ale też podkreśli cechy takie jak oksydowane elementy, wyraźną strukturę postarzanego drewna, delikatność kaszmiru czy choćby połysk chromu. Nieodzownym elementami są również postprodukcja i odpowiednie przygotowanie produktu.

Rodzaje zdjęć produktów:​

packshot ​- Zdjęcie proste, przedstawiające produkt, zazwyczaj wykonany z poprawnym, cieniowym oświetleniem na jednolitym tle, z efektamiodbicia, czy refleksów.​

bezcieniowe – Proste zdjęcie przedstawiające produkt na całkowicie białym tle, bez cieni, bez efektów świetlnych, oświetlony prawidłowo z możliwością łatwego, szybkiego wycięcia z tła.

kreatywne​ – Zdjęcie przedstawiające produkt w sposób kreatywny, w adekwatnym, tematycznym otoczeniu, często sztucznie tworzące kompozycje lokujące produkty.​

katalogowe​ – Zdjęcie przeznaczone do katalogów, czasem czasopism. Najczęściej ubrania, modele, modelki, etc.​

fotografia 360 – Animacja zdjęciowa/wideo, która pozwala oglądać produkt, z każdej strony. Możliwe jest stosowanie animacji obrotowych 360, jak również 180 stopni.​

Namiot bezcieniowy

Namiot bezcieniowy – namiot z rurek i półprzeźroczystej tkaniny, na ogół w neutralnym kolorze, umożliwiający uzyskiwanie zdjęć przedmiotów pozbawionych cienia wynikającego z oświetlenia.​

Zastosowanie namiotu bezcieniowego

Namiot bezcieniowy używany jest głównie w celu ograniczenia wszelkiego rodzaju odbić na fotografowanym przedmiocie, pochodzących z otoczenia. Wykonany jest z półprzezroczystego białego materiału, który silnie rozprasza światło. Niweluje on odblaski i odbicia, a światło wpadające do namiotu jest zmiękczone, równiejsze i mniej kontrastowe. Można w ten sposób uzyskać łagodne cienie i zniwelować ciemne plamy na samym przedmiocie. Stosując namiot bezcieniowy fotograf pozbywa się również nieładnych odbić.​

Źródła: